Νέες εκδόσεις 511 - Αλφαβητάρια και Αναγνωστικά - Το Βήμα #5

Την Κυριακή 6 Οκτωβρίου, η εφημερίδα "Το Βήμα" κυκλοφόρησε το φύλλο αρ. 16.317, με ένθετο τον πέμπτο τόμο της σειράς "Αλφαβητάρια και Αναγνωστικά".

Πρόκειται για το αναγνωστικό "Ο κόσμος του παιδιού", ένα σχολικό βιβλίο της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης 1929-1931.

Σύμφωνα με τον ιστορικό της εκπαίδευσης Αλέξη Δημαρά, η λεγόμενη εκπαιδευτική μεταρρύθμιση του 1929-1931 θεωρείται μία από τις σημαντικότερες τομές στην ιστορία της νεοελληνικής εκπαίδευσης.

Στο μεταρρυθμιστικό έργο για την εκπαίδευση αυτής της περιόδου συμπεριλαμβάνεται και ο νόμος 5045 του 1931 "περί σχολικών βιβλίων" που ψηφίστηκε με εισήγηση του τότε Υπουργού Παιδείας Γεωργίου Παπανδρέου. Ο νόμος προέβλεπε την επέκταση της δημοτικής γλώσσας και στις έξι τάξεις του δημοτικού σχολείου, την κατάργηση του ενός σχολικού βιβλίου και την έγκριση περισσότερων από ένα σχολικά εγχειρίδια για κάθε μάθημα, από τα οποία οι Σύλλογοι Διδασκόντων θα επέλεγαν ποιο θα διδάξουν. Κατά την πρώτη εφαρμογή αυτού του νόμου, ένα από τα σχολικά βιβλία που εγκρίθηκαν για να διδαχθούν στη Β΄Τάξη του Δημοτικού ήταν το αναγνωστικό Ο κόσμος του παιδιού με συγγραφείς τη Ρ. Ιμβριώτη, τον Δ. Δεληπέτρου και τον Δ. Δούκα. Η εικονογράφηση του βιβλίου (περιείχε 34 εικόνες) σχεδιάστηκε από τον Κεφαλλονίτη ζωγράφο Γεράσιμο Στέρη που από το 1936 εγκαταστάθηκε στη Ν. Υόρκη.

Στην ειδική αυτή έκδοση για την εφημερίδα "Το Βήμα", έχει αναπαραχθεί φωτογραφικά η τρίτη έκδοση του συγκεκριμένου αναγνωστικού (πρώτη έκδοση 1932). Εκδόθηκε αρχικά από τον Εκδοτικό Οίκο Ι. Ν. Σιδέρη.

Επιμέλεια σειράς: Ελένη Κεχαγιόγλου

Εκδόσεις: Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη, 2013

Τιμή εφημερίδας (έκδοση με προσφορές): 4,25 ευρώ

2013
50 ΧΡΟΝΙΑ ΜΙΚΡΟΣ ΚΑΟΥ-ΜΠΟΫ

40 ΧΡΟΝΙΑ ΜΙΚΡΟΣ ΑΡΧΗΓΟΣ

ΤΑ ΔΥΟ ΘΡΥΛΙΚΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ

Εμείς προτείνουμε... 201 - Το παράξενο βιβλιοπωλείο του κυρίου Πενάμπρα (Μυθιστόρημα)

Η οικονομική κρίση σήμανε πρόωρη λήξη στην καριέρα του Κλέι Τζάνον ως ανερχόμενου σχεδιαστή ιστοσελίδων. Όμως, από ευτυχή συγκυρία, καθαρή περιέργεια και την ικανότητά του ν’ ανεβοκατεβαίνει σκάλες σαν μαϊμού, θα βρει σύντομα νέα δουλειά: νυχτερινός υπάλληλος στο βιβλιοπωλείο 24ωρης εξυπηρέτησης του κυρίου Πενάμπρα. Έπειτα από μόλις λίγες ημέρες στο νέο του πόστο, ο Κλέι αρχίζει να αντιλαμβάνεται ότι το μαγαζί είναι ακόμα πιο παράξενο απ’ ό,τι φαίνεται εκ πρώτης όψεως. Οι πελάτες είναι λιγοστοί, μα έρχονται και ξανάρχονται και ποτέ δεν αγοράζουν τίποτα –μόνο δανείζονται απίθανα δυσνόητους τόμους από σκοτεινές γωνιές του μαγαζιού, σύμφωνα με κάποιον περίεργο διακανονισμό με τον μυστηριώδη κύριο Πενάμπρα. Με τη βοήθεια των φίλων του και τη διαδικτυακή τεχνολογία, ο Κλέι αναλύει τη συμπεριφορά των πελατών αλλά τα ευρήματά του τον οδηγούν σε σκοτεινά μυστικά που εκτείνονται σε παγκόσμιες συνωμοσίες, μυστικές αδελφότητες, περίπλοκους μυστικούς κώδικες και το μυστικό της αιώνιας ζωής… Μια περιπέτεια του 21ου αιώνα με ακαταμάχητο μπρίο και εκθαμβωτική ευφυΐα, που φέρνει στον νου την παραμυθένια γοητεία του Χαρούκι Μουρακάμι και την ενθουσιώδη καινοτόμο μαγεία ενός Νιλ Στίβενσον ή ενός νεαρού Ουμπέρτο Έκο –αλλά με μια μοναδική και πιπεράτη ευαισθησία που σπανίζει στα βιβλία περιπέτειας.

Ο Robin Sloan μεγάλωσε στο Μίσιγκαν των ΗΠΑ. Σήμερα μοιράζει τον χρόνο του μεταξύ Σαν Φρανσίσκο και Διαδικτύου.

Συγγραφέας: Robin Sloan
Μετάφραση: Πέτρος Χατζόπουλος
Σελίδες: 360
Διαστάσεις: 14 x 20,5 εκ.
Χρώμα: Μονόχρωμο
Εξώφυλλο: Μαλακό
ISBN: 978-960-461-572-8
Τιμή: €15,50
Εκδόσεις: Κλειδάριθμος

2013
50 ΧΡΟΝΙΑ ΜΙΚΡΟΣ ΚΑΟΥ-ΜΠΟΫ

40 ΧΡΟΝΙΑ ΜΙΚΡΟΣ ΑΡΧΗΓΟΣ

ΤΑ ΔΥΟ ΘΡΥΛΙΚΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ

Νέο τεύχος του Asterix, κυκλοφόρησε σήμερα!

Ντελίριο ενθουσιασμού στους απανταχού αναγνώστες του «Αστερίξ», καθώς ο διάσημος ήρωας κόμικς μπαίνει σε νέες περιπέτειες!

Κυκλοφόρησε σήμερα, σε 15 χώρες ταυτόχρονα, το 35ο τεύχος του θρυλικού κόμικς και το πρώτο στην 54χρονη ιστορία του -δημιουργήθηκε τον Αύγουστο του 1959 σε ένα μπαλκόνι, στο παρισινό προάστιο Bobigny- χωρίς την ουσιαστική συμβολή των δύο εμπνευστών του, Αλμπέρ Ουντερζό και Ρενέ Γκοσινί.

«Ο Αστερίξ στους Πίκτες», όπως θα είναι ο ελληνικός του τίτλος που, σύμφωνα με την εκδοτική εταιρεία Μαμούθ Κόμιξ, θα κυκλοφορήσει στη χώρα μας κατά πάσα πιθανότητα στις αρχές της νέας χρονιάς, θα τυπωθεί σε πέντε εκατομμύρια αντίτυπα (δύο εκ των οποίων προορίζονται για τη γενέτειρα του ήρωα, τη Γαλλία) και θα μεταφραστεί ταυτόχρονα σε 23 γλώσσες. Τόπος δράσης για τον Αστερίξ θα είναι αυτή τη φορά η Σκωτία, στην οποία οι Πίκτες, ένας αρχαίος λαός κέλτικης προέλευσης, πέρασαν από την Ιρλανδία σκορπώντας τον τρόμο μαζί με τους Σκωτσέζους σε πολλές ρωμαϊκές επαρχίες της εποχής.

Η ιστορία ξεκινά από το μικρό γαλατικό χωριό όπου ο Αστερίξ και ο Οβελίξ ψάχνουν στην παραλία για στρείδια και συναντούν έναν μυώδη, κοκκινομάλλη Πίκτη, με κιτρινοπράσινο κιλτ και τατουάζ, που θυμίζει έντονα τον Ινδιάνο Ούμπα-Πα, έναν άλλο ήρωα των Γκοσινί και Ουντερζό.

Ο νέος τους φίλος, ο Μακ Όλοχ, πεθαίνει από έρωτα για την ωραία Καμομίλα που την απήγαγε ο απαίσιος, προδότης Μακ Άμπι -καρικατούρα του ηθοποιού Βενσάν Κασέλ.

Οι δυο φίλοι θα τον ακολουθήσουν στη Σκωτία όπου θα μάθουν ότι το μαγικό φίλτρο των Πικτών είναι το ουίσκι, θα συναντήσουν το τέρας του Λοχ Νες, θα ενώσουν τα κλαν και (φυσικά) θα αντιμετωπίσουν και θα εκδιώξουν τους Ρωμαίους λεγεωνάριους.

Και, όπως θα περίμενε κανείς, όλα θα τελειώσουν με ένα τρικούβερτο γλέντι με άφθονα αγριογούρουνα, κάτω από τ' αστέρια του γαλατικού ουρανού...

Οι διάδοχοι των Γάλλων δημιουργών, ο σεναριογράφος Ζαν Ιβ Φερί και ο σχεδιαστής Ντιντιέ Κονράντ, που συστήθηκαν πρώτη φορά στο κοινό τον περασμένο Μάρτιο στη Διεθνή Έκθεση Παιδικού Βιβλίου της Μπολόνια, δηλώνουν αγχωμένοι, παρά τις επιτυχίες που έχουν ήδη στο ενεργητικό τους, τόσο στη Γαλλία όσο και στο εξωτερικό.

«Δεν θέλω οι αναγνώστες να πουν πως αυτός δεν είναι ο Αστερίξ», σχολίασε ο 54χρονος Φερί που μαζί με τον συνεργάτη του επιλέχθηκαν από τον Ουντερζό και την κόρη του Γκοσινί, την Αν, προκειμένου να συνεχίσουν τις περιπέτειες του Αστερίξ. Κάτι που έως πρόσφατα δεν επιθυμούσε ο 85χρονος Αλμπέρ Ουντερζό, αφού θεωρούσε πως ο Γαλάτης ήρωας έπρεπε να βγει στη σύνταξη όταν θα έβγαινε και εκείνος, δηλαδή πριν από περίπου δύο χρόνια. Ο Γκοσινί, άλλωστε, ο έτερος δημιουργός, είχε πεθάνει ήδη από το 1977.

2013
50 ΧΡΟΝΙΑ ΜΙΚΡΟΣ ΚΑΟΥ-ΜΠΟΫ

40 ΧΡΟΝΙΑ ΜΙΚΡΟΣ ΑΡΧΗΓΟΣ

ΤΑ ΔΥΟ ΘΡΥΛΙΚΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ

50 χρόνια από το πρώτο ελληνικό Νόμπελ

Ο Γιώργος Σεφέρης (δεξιά) παραλαμβάνει το Νομπέλ Λογοτεχνίας από τον Βασιλιά της Σουηδίας Γουσταύο - Αδόλφο, στην τελετή που πραγματοποιήθηκε στη Στοκχόλμη, στις 10 Δεκεμβρίου 1963

Σαν σήμερα, ακριβώς 50 χρόνια πριν, στις 24 Οκτωβρίου 1963, απονεμήθηκε το πρώτο βραβείο Νομπέλ που ελάμβανε ποτέ η Ελλάδα.

Η Σουηδική Ακαδημία επέλεξε να βραβεύσει έναν Έλληνα ποιητή με στιβαρή παρουσία στα γράμματα, τον Γιώργο Σεφέρη. Ο ποιητής της «Στροφής», της «Στέρνας», του «Μυθιστορήματος», των τριών «Ημερολογίων καταστρώματος», του «Τελευταίου σταθμού», της «Κίχλης», επελέγη από τα 18 μέλη της Σουηδικής Ακαδημίας, για την ύψιστη λογοτεχνική διάκριση. Την ανακοίνωση έκανε στους δημοσιογράφους ο γραμματέας της Ακαδημίας Άντερς Όστερλινγκ. Σε άλλη συνέντευξή του, στον ραδιοφωνικό σταθμό της Στοκχόλμης, ο Όστερλινγκ εξήγησε ότι «μπορεί μεν η Ελλάδα να περίμενε επί μακρόν τον στέφανο της δάφνης», ωστόσο η βράβευση που ήρθε ήταν δίκαιη. Και περιέγραψε την ποίηση του βραβευθέντος ως εξής: «Από τεχνικής απόψεως, ο Σεφέρης έχει επηρεαστεί από τον Έλιοτ. Στο βάθος όμως δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο τόνος του συχνά αντανακλά μια σπασμένη ηχώ της μουσικής ενός αρχαίου ελληνικού χορού».

Το ρεπορτάζ των «ΝΕΩΝ» της 25ης Οκτωβρίου 1963, με αποκλειστική συνέντευξη του ποιητή

Η αλήθεια είναι ότι το διάστημα εκείνο η χώρα βάδιζε προς μια νέα πολιτική τραγωδία. Το βραβείο δόθηκε λίγο μετά τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη, τον Μάιο στη Θεσσαλονίκη, στη διάρκεια μιας προεκλογικής περιόδου που, όταν ολοκληρώθηκε, δεν έλυσε το πολιτικό πρόβλημα της χώρας. Δύο χρόνια πριν από τα γεγονότα της Αποστασίας και τέσσερα χρόνια πριν από τη δικτατορία, ωστόσο, η ελληνική κοινή γνώμη, έστω για λίγο, είχε την ευκαιρία μέσω μιας κορυφαίας διεθνούς αναγνώρισης να κοιταχθεί στον καθρέφτη της αυτογνωσίας. «Βουλιάζει όποιος σηκώνει τις μεγάλες πέτρες», έγραφε ο Σεφέρης. Ποιος μπορούσε, όμως, εδώ, τότε, έτσι όπως είχαν τα πράγματα, να τον καταλάβει;

Η είδηση της βράβευσης με Νομπέλ του Γιώργου Σεφέρη δεν άλλαξε την ιεράρχηση των ειδήσεων στον ελληνικό Τύπο: οι κρίσιμες εκλογές της 3ης Νοεμβρίου 1963, στις οποίες όλοι ανέμεναν ανατροπή της ΕΡΕ, ήταν πρώτο θέμα στα «ΝΕΑ» της επόμενης ημέρας, Παρασκευής 25 Οκτωβρίου 1963. Σε προβεβλημένο δίστηλο, ωστόσο, κάτω από τη γελοιογραφία του Φωκίωνος Δημητριάδη, η είδηση τραβούσε το μάτι. «Βαρυσήμαντο γεγονός η απονομή Νομπέλ», σημείωνε η εφημερίδα, χρησιμοποιώντας απόσπασμα της δήλωσης του υπηρεσιακού πρωθυπουργού Στυλιανού Μαυρομιχάλη, η οποία ανήγγελλε αποκλειστική συνέντευξη του ποιητή στη δεύτερη σελίδα -τη σελίδα των «Καλλιτεχνικών».

Το κεντρικό ρεπορτάζ υπέγραφε ο Κώστας Σταματίου, ο οποίος, πριν καταγράψει τις στιχομυθίες της συνέντευξης Τύπου, σημείωνε δίνοντας το πανηγυρικό κλίμα:

«Με το μάτι του ήρωά του Στράτη Θαλασσινού, ο οποίος πολύ περιπλανήθη εις τον βίον του κι' είδε πολλά και τρομερά, μες στην ψυχή του κι' έξω, έτσι που τίποτα πια να μη μπορή να τον ξαφνιάση, δέχτηκε ο Σεφέρης το μέγα Νόμπελ. Γαλήνιος στην απ' ανέκαθεν -όπως θα έλεγε κι' ο Εγγονόπουλος- ασίγαστην ανησυχία του, διόλου δεν εταράχθη [...]. Έτσι, η μόνη ξαφνιασμένη στην όλην ιστορία ήτανε χθες η κοπέλλα του σπιτιού, που έβλεπε τους βαρβάρους να εισβάλλουν απανωτά, με "κάμερες" και "φλας" κι' άλλα διαβολικά σύνεργα του εικοστού αιώνος και να χαλούν την συνήθη ελληνική αρμονία και τη νησιώτικη πάστρα του σκαρφαλωμένου στη ράχη του Αρδηττού υδραίικου αρχοντικού του ποιητή. Η οδός Άγρας, στενό χωματένιο σοκάκι, ξεχασμένο από τον Δήμο στην προεπαναστατική του κατάσταση, πρώτη φορά έβλεπε τόση κίνηση[...]».

Η εφημερίδα, ωστόσο, δημοσίευσε και αποκλειστική συνέντευξη στον Γιώργο Πηλιχό, που φιλοξενήθηκε στην ίδια σελίδα. Ερωτώμενος για τις επιρροές του, ο ποιητής απάντησε ότι είναι άλλων δουλειά να μιλούν γι' αυτά. Μίλησε όμως για τους ποιητές που αγάπησε. «Μπορώ να σας πω μερικά ονόματα, αρχίζοντας απ' τον Όμηρο και φτάνοντας ως τον Σολωμό [...]. Μπορώ, επίσης, να σας πω ότι παρακολούθησα και παρακολουθώ ό,τι γίνεται γύρω μου, στον έξω κόσμο», τόνισε, κάνοντας ονομαστικές αναφορές στον Μαρσέλ Προυστ, στον Πολ Βαλερί και, βεβαίως, στον Τ.Σ. Ελιοτ.

Σε άλλη στήλη, η εφημερίδα ανήγγελλε την ημέρα της απονομής του βραβείου στη Στοκχόλμη, ενώπιον του βασιλιά της Σουηδίας, καθώς και το χρηματικό αντίτιμο του βραβείου: 1.534.740 δραχμές.

Στην απονομή στην Στοκχόλμη, ο Γιώργος Σεφέρης απήθυνε μια ομιλία που έχει μείνει ιστορική και διαβάζεται πάντα με σαφείς αναφορές στην ιστορική συνθήκη κάθε στιγμής.

«Τούτη την ώρα αισθάνομαι πως είμαι ο ίδιος μια αντίφαση. Αλήθεια, η Σουηδική Ακαδημία έκρινε πως η προσπάθειά μου σε μια γλώσσα περιλάλητη επί αιώνες, αλλά στην παρούσα μορφή της περιορισμένη, άξιζε αυτή την υψηλή διάκριση. Θέλησε να τιμήσει τη γλώσσα μου, και να – εκφράζω τώρα τις ευχαριστίες μου σε ξένη γλώσσα. Σας παρακαλώ να μου δώσετε τη συγγνώμη που ζητώ πρώτα πρώτα από τον εαυτό μου.

Ανήκω σε μια χώρα μικρή. Ένα πέτρινο ακρωτήρι στη Μεσόγειο, που δεν έχει άλλο αγαθό παρά τον αγώνα του λαού του, τη θάλασσα, και το φως του ήλιου. Είναι μικρός ο τόπος μας, αλλά η παράδοσή του είναι τεράστια και το πράγμα που τη χαρακτηρίζει είναι ότι μας παραδόθηκε χωρίς διακοπή. Η ελληνική γλώσσα δεν έπαψε ποτέ της να μιλιέται. Δέχτηκε τις αλλοιώσεις που δέχεται καθετί ζωντανό, αλλά δεν παρουσιάζει κανένα χάσμα.

Άλλο χαρακτηριστικό αυτής της παράδοσης είναι η αγάπη της για την ανθρωπιά· κανόνας της είναι η δικαιοσύνη. Στην αρχαία τραγωδία, την οργανωμένη με τόση ακρίβεια, ο άνθρωπος που ξεπερνά το μέτρο πρέπει να τιμωρηθεί από τις Ερινύες. O ίδιος νόμος ισχύει και όταν ακόμη πρόκειται για φυσικά φαινόμενα: «Ήλιος ουχ υπερβήσεται μέτρα» λέει ο Ηράκλειτος· «ει δε μη, Ερινύες μιν Δίκης επίκουροι εξευρήσουσιν».

Συλλογίζομαι πως δεν αποκλείεται ολωσδιόλου να ωφεληθεί ένας σύγχρονος επιστήμων, αν στοχαστεί τούτο το απόφθεγμα του Ίωνα φιλοσόφου. Όσο για μένα συγκινούμαι παρατηρώντας πως η συνείδηση της δικαιοσύνης είχε τόσο πολύ διαποτίσει την ελληνική ψυχή, ώστε να γίνει κανόνας και του φυσικού κόσμου. Και ένας από τους διδασκάλους μου, των αρχών του περασμένου αιώνα, γράφει: «...θα χαθούμε, γιατί αδικήσαμε...». Αυτός ο άνθρωπος ήταν αγράμματος· είχε μάθει να γράφει στα τριάντα πέντε χρόνια της ηλικίας του. Αλλά στην Ελλάδα των ημερών μας, η προφορική παράδοση πηγαίνει μακριά στα περασμένα όσο και η γραπτή. Το ίδιο και η ποίηση. Είναι για μένα σημαντικό το γεγονός ότι η Σουηδία θέλησε να τιμήσει και τούτη την ποίηση και όλη την ποίηση γενικά, ακόμη και όταν αναβρύζει ανάμεσα σ' ένα λαό περιορισμένο. Γιατί πιστεύω πως τούτος ο σύγχρονος κόσμος όπου ζούμε, ο τυραννισμένος από το φόβο και την ανησυχία, τη χρειάζεται την ποίηση. Η ποίηση έχει τις ρίζες της στην ανθρώπινη ανάσα –και τι θα γινόμασταν, αν η πνοή μας λιγόστευε; Είναι μια πράξη εμπιστοσύνης –κι ένας Θεός το ξέρει αν τα δεινά μας δεν τα χρωστάμε στη στέρηση εμπιστοσύνης.

Παρατήρησαν, τον περασμένο χρόνο, γύρω από τούτο το τραπέζι, την πολύ μεγάλη διαφορά ανάμεσα στις ανακαλύψεις της σύγχρονης επιστήμης και στη λογοτεχνία· παρατήρησαν πως ανάμεσα σ' ένα αρχαίο ελληνικό δράμα και ένα σημερινό η διαφορά είναι λίγη. Ναι, η συμπεριφορά του ανθρώπου δε μοιάζει να έχει αλλάξει βασικά. Και πρέπει να προσθέσω πως νιώθει πάντα την ανάγκη ν' ακούει τούτη την ανθρώπινη φωνή που ονομάζουμε ποίηση.

Αυτή τη φωνή που κινδυνεύει να σβήσει κάθε στιγμή από στέρηση αγάπης και ολοένα ξαναγεννιέται. Κυνηγημένη, ξέρει πού να βρει καταφύγιο· απαρνημένη, έχει το ένστικτο να πάει να ριζώσει στους πιο απροσδόκητους τόπους. Γι' αυτή δεν υπάρχουν μεγάλα και μικρά μέρη του κόσμου. Το βασίλειό της είναι στις καρδιές όλων των ανθρώπων της γης. Έχει τη χάρη ν' αποφεύγει πάντα τη συνήθεια, αυτή τη βιομηχανία. Χρωστώ την ευγνωμοσύνη μου στη Σουηδική Ακαδημία, που ένιωσε αυτά τα πράγματα· που ένιωσε πως οι γλώσσες, οι λεγόμενες περιορισμένης χρήσης, δεν πρέπει να καταντούν φράχτες, όπου πνίγεται ο παλμός της ανθρώπινης καρδιάς· που έγινε ένας Άρειος Πάγος ικανός: να κρίνει με αλήθεια επίσημη την άδικη μοίρα της ζωής, –για να θυμηθώ το Σέλλεϋ, τον εμπνευστή, καθώς μας λένε, του Αλφρέδου Νομπέλ, αυτού του ανθρώπου που μπόρεσε να εξαγοράσει την αναπόφευκτη βία με τη μεγαλοσύνη της καρδιάς του.

Σ' αυτό τον κόσμο, που ολοένα στενεύει, ο καθένας μας χρειάζεται όλους τους άλλους. Πρέπει ν' αναζητήσουμε τον άνθρωπο, όπου και να βρίσκεται.

Όταν, στο δρόμο της Θήβας, ο Oιδίπους συνάντησε τη Σφίγγα κι αυτή του έθεσε το αίνιγμά της, η απόκρισή του ήταν: ο άνθρωπος. Τούτη η απλή λέξη χάλασε το τέρας. Έχουμε πολλά τέρατα να καταστρέψουμε. Ας συλλογιστούμε την απόκριση του Oιδίποδα.»

http://www.iefimerida.gr
http://www.tanea.gr/

2013
50 ΧΡΟΝΙΑ ΜΙΚΡΟΣ ΚΑΟΥ-ΜΠΟΫ

40 ΧΡΟΝΙΑ ΜΙΚΡΟΣ ΑΡΧΗΓΟΣ

ΤΑ ΔΥΟ ΘΡΥΛΙΚΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ

Εμείς προτείνουμε... 200 - Marvel Zombies (Comic book)

ΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΗΣ MARVEL ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΕΧΕΤΕ ΔΕΙ ΠΟΤΕ!

Σε μια Γη που μοιάζει πάρα πολύ με εκείνη του Marvel Universe, ένας εξωγήινος ιός έχει μετατρέψει τους μεγαλύτερους ήρωες σε ανθρωποφάγα τέρατα! Οι υπερήρωες χρειάστηκαν μόνο λίγες ώρες για να καταστρέψουν τον πολιτισμό, έτσι όπως τον ξέραμε. Τι θα συμβεί, όμως, τώρα που δεν έχει απομείνει πλέον αρκετή ανθρώπινη σάρκα για να κορέσουν την πείνα τους; Ακολουθήστε τους στην απελπισμένη τους αναζήτηση τροφής και γίνετε μάρτυρες του ερχομού του Silver Surfer!

Μία μοναδική σειρά των Robert Kirkman και Sean Phillips.

Ακόμη και ο πιο παθιασμένος αναγνώστης της Marvel δε θα μπορούσε να έχει προβλέψει την εκπληκτική επιτυχία αυτής της σειράς. Ο συγγραφέας Robert Kirkman, γνωστός για την επιτυχημένη σειρά του The Walking Dead, δημιουργεί με δεξιοτεχνία μια σοκαριστική, μαγευτική ιστορία ενός Marvel Universe που έχει κατακλυστεί από ζόμπι. Η συναρπαστική σειρά του Kirkman έστειλε πλήθη αναγνωστών στα καταστήματα κόμικς, κάτι που οδήγησε σε έναν πρωτοφανή αριθμό ανατυπώσεων για κάθε τεύχος. Ο βετεράνος καλλιτέχνης Sean Phillips δίνει ζωή στην ιστορία του Kirkman, μεταμορφώνοντας επιδέξια τους κάποτε γνώριμους ήρωες της Marvel σε αποκρουστικές εκδοχές των εαυτών τους.

Με εξώφυλλα που φέρουν την υπογραφή του σπουδαίου καλλιτέχνη Arthur Suydam, η σειρά Marvel Zombies ικανοποιεί την όρεξη ακόμη και του πιο πεινασμένου φίλου των κόμικς!

"O ROBERT KIRKMAN ΕΚΑΝΕ ΜΙΑ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΑΥΤΗ Η ΣΕΙΡΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑ."
- Μark Millar (The Ultimates)

Συνιστάται για αναγνώστες άνω των 16 ετών.

Συγγραφέας: Robert Kirkman
Μετάφραση: Σάββας Αργυρού
Σχήμα: 17 x 26
Σελίδες: 128
ISBN: 978-960-306-894-5
Νέα τιμή: €14,90

2013
50 ΧΡΟΝΙΑ ΜΙΚΡΟΣ ΚΑΟΥ-ΜΠΟΫ

40 ΧΡΟΝΙΑ ΜΙΚΡΟΣ ΑΡΧΗΓΟΣ

ΤΑ ΔΥΟ ΘΡΥΛΙΚΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ

Ομαδική έκθεση σκιτσογραφίας - Κάλεσμα συμμετοχής

ΟΜΑΔΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΣΚΙΤΣΟΓΡΑΦΙΑΣ
ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ

Ο χώρος πολιτιστικών δράσεων “Κλέφτες” διοργανώνει ομαδική έκθεση σκιτσογραφίας με θέμα “Συνείδηση & Καθημερινότητα”. Πόσο γνωρίζουμε και κατανοούμε τον εαυτό μας, το περιβάλλον μας και όσα συμβαίνουν γύρω και μέσα μας καθημερινά? Έχουμε αίσθηση της «θέσης» μας στον κόσμο καθώς και του αντίκτυπου των πράξεών μας?

Καλούμε όσους και όσες ενδιαφέρονται να συμμετέχουν, να αποστείλουν 1-2 σκίτσα με ένα email στην ηλεκτρονική διεύθυνση kleftes174@gmail.com μέχρι τις 10 Νοεμβρίου, μαζί με τα στοιχεία τους (ονοματεπώνυμο, τηλέφωνο επικοινωνίας).

“Κλέφτες”
Γ’ Σεπτεμβρίου 174 (1ος όροφος)
Τ.Κ. 11251
Βικτώρια
Στάση “Κεφαλληνίας”(επι της Πατησίων)
Λεωφορεία: 608, 622, Α8, Β8
Τρόλλεϋ: 3, 5, 11, 13, 14
τηλ. 210/8668750 και 6978557702
e-mail: kleftes174@gmail.com
http://kleftes174.wordpress.com/
https://www.facebook.com/kleftes.victoria

2013
50 ΧΡΟΝΙΑ ΜΙΚΡΟΣ ΚΑΟΥ-ΜΠΟΫ

40 ΧΡΟΝΙΑ ΜΙΚΡΟΣ ΑΡΧΗΓΟΣ

ΤΑ ΔΥΟ ΘΡΥΛΙΚΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ

Οι ταινίες που αγαπήσαμε 26 - Οι Άλλοι / The Others (2001)

Η ταινία "Οι Άλλοι" είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ που έκανε πρεμιέρα στη μεγάλη οθόνη το 2001. Σκηνοθέτης της ταινίας είναι ο ισπανικής και χιλιανικής καταγωγής, Αλεχάντρο Αμενάμπαρ. Τον πρωταγωνιστικό ρόλο κρατά η Νικόλ Κίντμαν, για της οποίας την καριέρα η ταινία αποτέλεσε κομβικό σημείο. Το "Οι Άλλοι" κέρδισε οχτώ Βραβεία Γκόγια ανάμεσα στα οποία αυτά για την Καλύτερη Ταινία και την Καλύτερη Σκηνοθεσία. Ήταν η πρώτη ισπανική ταινία που βραβεύτηκε στα Γκόγια τη στιγμή που σε αυτήν δεν ακούγεται ούτε μια ισπανική λέξη. Επίσης έλαβε υποψηφιότητα για το Χρυσό Λέοντα στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Βενετίας.

Υπόθεση: Νήσος Τζέρσεϋ, στη Θάλασσα της Μάγχης, το 1945, μόλις μετά την λήξη της γερμανικής κατοχής κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Η Γκρέις Στούαρτ (Νικόλ Κίντμαν), σύζυγος του Τσαρλς Στούαρτ –ενός στρατιώτη που έφυγε στον πόλεμο και του οποίου η τύχη αγνοείται– κατοικεί σε μια μεγάλη βικτωριανή έπαυλη με τα δύο μικρά παιδιά της, την Αν (Αλακίνα Μαν) και τον Νίκολας (Τζέημς Μπέντλεϋ).

Στην έπαυλη αυτή, όμως, βασιλεύει το σκοτάδι και η σιωπή, όχι μόνο εξαιτίας των αυστηρών θρησκευτικών αρχών με τις οποίες η Γκρέις μεγαλώνει τα παιδιά της αλλά και επειδή βαριές κουρτίνες συσκότισης καλύπτουν τα παράθυρα και οι πολυάριθμες πόρτες του σπιτιού παραμένουν αυστηρά κλειδωμένες, ακόμη και αυτές που οδηγούν από το ένα δωμάτιο στο άλλο. Ο λόγος που συμβαίνει αυτό είναι η ευαίσθητη υγεία των δύο παιδιών που πάσχουν από μια σπάνια μορφή φωτοευαισθησίας. Σύμφωνα με την Γκρέις, η έκθεσή τους στο φως του ήλιου είναι ικανή να τα σκοτώσει.

Η ταινία ξεκινά με την άφιξη στο σπίτι τριών υπηρετών: μια ηλικιωμένη γκουβερνάντα, η κα Μιλς, ένας ηλικιωμένος κηπουρός, ο κος Τάτλς και μια μουγγή κοπέλα, η Λίντια. Όπως τους εξηγεί θυμωμένη η Γκρέις, οι προηγούμενοι υπηρέτες εγκατέλειψαν απλά το σπίτι χωρίς να πουν λέξη, ενώ από καιρό σταμάτησαν και οι επισκέψεις άλλων ατόμων όπως ο παπάς και ο ταχυδρόμος. Αφού τους εξηγεί τους κανόνες του σπιτιού, οι υπηρέτες αναλαμβάνουν τα καθήκοντά τους.

Σύντομα, όμως, αρχίζουν να λαμβάνουν χώρα κάποια παράξενα φαινόμενα. Πράγματα μετακινούνται, πόρτες μένουν ξεκλείδωτες, βήματα ακούγονται από τα πάνω πατώματα. Ένα πιάνο παίζει μόνο του σε ένα κλειδωμένο δωμάτιο. Τότε η Αν υποστηρίζει –προς μεγάλη δυσαρέσκεια της μητέρας της– πως στο σπίτι είδε ένα ζευγάρι, ένα νεαρό αγόρι, τον Βίκτωρ, και μια τρομαχτική ηλικιωμένη γυναίκα, τους οποίους και ζωγραφίζει. Αρχικά η Γκρέις αρνείται με πείσμα πως κάτι τρέχει, σύντομα όμως υποψιάζεται πως στο σπίτι κατοικούν και κάποιοι… άλλοι.

Πεπεισμένη πως κάτι ανίερο κατοικεί στο σπίτι, βγαίνει στην ομίχλη για να φέρει τον τοπικό ιερέα να κάνει αγιασμό. Οι υπηρέτες μοιάζουν ανήσυχοι για το γεγονός αλλά δεν καταφέρνουν να την αποτρέψουν. Έξω, στο παγωμένο δάσος, η Γκρέις χάνεται στην παχιά ομίχλη, μα σαν από θαύμα ανακαλύπτει τον άντρα της και τον φέρνει στο σπίτι. Ωστόσο, εκείνος είναι απόμακρος, μοναχικός, χαμένος στον κόσμο του. Τελικά, δηλώνει ανήσυχος όταν η κόρη του τού αποκαλύπτει κάτι που της έκανε η μητέρα της. Η Γκρέις δεν το αρνείται, αλλά αντιγυρίζει στον σύζυγό της πως ένιωθε μόνη και ανίσχυρη. Αφού περάσει μια νύχτα με τη Γκρέις, ο Τσαρλς εξαφανίζεται και πάλι.

Στο μεταξύ, γίνεται σαφές πως οι υπηρέτες μηχανεύονται κάτι. Ο κηπουρός κρύβει στο κήπο τρεις ταφόπλακες με φθινοπωρινά φύλλα, ενώ η κα Μιλς ακούει με συγκατάβαση τα παράπονα της Αν για τη μητέρα της.

Μετά την αναχώρηση του Τσαρλς, η Γκρέις προσπαθεί να ξαναβάλει τη ζωή τους σε τάξη. Ωστόσο, η Αν εξακολουθεί να βλέπει τη μυστηριώδη οικογένεια και την ηλικιωμένη γυναίκα. Η Γκρέις χάνει την αποφασιστικότητά της μπροστά στην κα Μιλς, η οποία την παρηγορεί λέγοντας πως «μερικές φορές ο κόσμος των νεκρών ανακατεύεται με τον κόσμο των ζωντανών». Οι δύο γυναίκες βρίσκουν και φυλλομετρούν ένα «βιβλίο των νεκρών», που δεν είναι άλλο από ένα φωτογραφικό άλμπουμ του προηγούμενου αιώνα με μακάβριες φωτογραφίες ατόμων που μόλις είχαν πεθάνει, στημένοι σε πόζες ζωντανών.

Ένα πρωί, η Γκρέις ξυπνά από τις κραυγές των παιδιών της: με τρόμο ανακαλύπτει πως όλες οι κουρτίνες του σπιτιού έχουν ξεκρεμαστεί και εξαφανιστεί. Όταν οι υπηρέτες δείχνουν απάθεια για το γεγονός, η Γκρέις πολύ θυμωμένη τους απολύει.

Εκείνη τη νύχτα, η Αν και ο Νίκολας βγαίνουν κρυφά στον κήπο και ανακαλύπτουν τους κρυμμένους τάφους. Ταυτόχρονα η Γκρέις στα δωμάτια των υπηρετών ανακαλύπτει μια φωτογραφία από το «βιβλίο των νεκρών» και με τρόμο συνειδητοποιεί πως απεικονίζει τους τρεις υπηρέτες. Τότε είναι και που τα παιδιά διαβάζουν στις ταφόπλακες τα ονόματα των υπηρετών. Τα φαντάσματά τους εμφανίζονται και πάλι και κυνηγούν τα παιδιά, που τρέχουν στην ασφάλεια του σπιτιού, ενώ η μητέρα τους προσπαθεί να τα προστατέψει με μια καραμπίνα. Τα παιδιά ανεβαίνουν τρέχοντας στα πάνω πατώματα για να κρυφτούν, μα εκεί ανακαλύπτουν την παράξενη ηλικιωμένη γυναίκα. Κάτω, οι υπηρέτες εξηγούν ήρεμα στην Γκρέις πως πρέπει να μάθουν να συγκατοικούν μαζί. Εκείνη αρχίζει να καταλαβαίνει...

Άλλα στοιχεία:

-Σε κάποιο σημείο της ταινίας, ο Νίκολας τρομαγμένος ζητά από την Αν να πει κάτι, ο,τιδήποτε, κι εκείνη λέει: "Το όνομά μου είναι Αν και περπατάω. Περπατάω και το όνομά μου είναι Αν." Αυτό είναι αναφορά στην πρώτη ταινία του σκηνοθέτη "Tesis" (1996), όπου ο διάλογος υπάρχει αυτούσιος.

-Η ασθένεια των παιδιών είναι υπαρκτή και καλείται xeroderma pigmentosum. Είναι σπανιότατη και την έχουν περίπου χίλια άτομα στον κόσμο.

-Ο σκηνοθέτης κάνει μια καμεό εμφάνιση: εντοπίζεται στις φωτογραφίες των νεκρών. Είναι στα δεξιά με μουστάκι, σε μια ομάδα τριών αντρών.

-Το σενάριο γράφτηκε στα ισπανικά και κατόπιν μεταφράστηκε στα αγγλικά.

-Οι μικροί πρωταγωνιστές του έργου επιλέχτηκαν ανάμεσα σε 5.000 παιδιά.

-Η ταινία κυκλοφόρησε στις 10 Αυγούστου 2001 σε 1.687 κινηματογράφους στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά.

-Τα έσοδα, το πρώτο Σαββατοκύριακο, έφτασαν τα 14 εκατομμύρια δολάρια, φτάνοντας στην τέταρτη θέση του box-office. Στη θέση αυτή παρέμεινε για τρεις ακόμη εβδομάδες, ενώ παίχτηκε σε επιπλέον αίθουσες. Το Σαββατοκύριακο 21-23 Σεπτεμβρίου έφτασε στη δεύτερη θέση του box-office, με έσοδα 5 εκατομμύρια δολάρια σε 2.801 κινηματογράφους. Η ταινία, της οποίας το κόστος ήταν 17 εκατομμύρια δολάρια, τελικά συγκέντρωσε 96,5 εκατομμύρια στις ΗΠΑ και τον Καναδά, και 113,4 εκατομμύρια σε άλλες χώρες, φτάνοντας τα 209,9 εκατομμύρια δολάρια συνολικά έσοδα.

Nicole Kidman...Grace Stewart
Fionnula Flanagan...Mrs. Bertha Mills
Christopher Eccleston...Charles Stewart
Alakina Mann...Anne Stewart
James Bentley...Nicholas Stewart
Eric Sykes...Mr. Edmund Tuttle
Elaine Cassidy...Lydia
Renée Asherson...Old Lady
Gordon Reid...Assistant
Keith Allen...Mr. Marlish
Michelle Fairley...Mrs. Marlish
Alexander Vince...Victor Marlish
Ricardo López...Second Assistant
Aldo Grilo...Gardener

Μέρος του κειμένου προέρχεται από την Βικιπαίδεια

2013
50 ΧΡΟΝΙΑ ΜΙΚΡΟΣ ΚΑΟΥ-ΜΠΟΫ

40 ΧΡΟΝΙΑ ΜΙΚΡΟΣ ΑΡΧΗΓΟΣ

ΤΑ ΔΥΟ ΘΡΥΛΙΚΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ

Νέες εκδόσεις 510 - Ο Μικρός Ήρως - Πρώτο Θέμα #2 (6-10)

Και αυτή την Κυριακή

Ο Μικρός Ήρωας 

είναι στο ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

Συνεχίστε τη συλλογή

του θρυλικού ιστορικού περιοδικού του Στέλιου Ανεμοδουρά, 

που μάγεψε, συγκίνησε, παρηγόρησε, εμψύχωσε και δίδαξε 

δύο ολόκληρες γενιές.

Το θρυλικό Παιδί-Φάντασμα, ο Mικρός Ήρωας Γιώργος Θαλάσσης και οι βασικοί σύντροφοί του στις περιπέτειες, η γλυκιά Kατερίνα και ο διαρκώς πεινασμένος Σπίθας, οι ήρωες μιας αντιστασιακής παρέας 13χρονων Ελληνόπουλων, σας περιμένουν στις νέες τους περιπέτειες στην περίοδο της Κατοχής.

Το ανάγνωσμα του Στέλιου Ανεμοδουρά με τα σκίτσα του Βύρωνα Απτόσογλου σφράγισε μια μεγάλη περίοδο της Ελληνικής ιστορίας, γαλούχησε χιλιάδες νέους και ανέδειξε την αγάπη για την ελευθερία και τη δικαιοσύνη, την περηφάνια για την πατρίδα και την πίστη στην εθνική ομοψυχία.

Μη χάσετε λοιπόν και αυτή την Κυριακή τα τεύχη 6–10 του αυθεντικού Μικρού Ήρωα, που πρωτοκυκλοφόρησε το 1953, δεμένα σε ένα συλλεκτικό τόμο.

2013
50 ΧΡΟΝΙΑ ΜΙΚΡΟΣ ΚΑΟΥ-ΜΠΟΫ

40 ΧΡΟΝΙΑ ΜΙΚΡΟΣ ΑΡΧΗΓΟΣ

ΤΑ ΔΥΟ ΘΡΥΛΙΚΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ

Εμείς προτείνουμε... 199 - Νυχτογέρακα (Φανταστική Λογοτεχνία)

Darkwar Saga 1

Ένας οιωνός ολέθρου ξυπνάει τον ισχυρό μάγο Παγκ στη μέση της νύχτας –ένα τρομερό όραμα που τον προειδοποιεί για έναν τεράστιο, φοβερό στρατό που πλήττει τη Μιδκημία κατευθείαν στην καρδιά της. Ακόμα και η Αυτοκρατορία του Μεγάλου Κες, με την ανυπέρβλητη δύναμή της, δε θα μπορέσει να αντικρούσει τους εξωκοσμικούς εισβολείς.

Και στη μακρινή πόλη του Στάρντοκ, δυο αγόρια -ανεκπαίδευτα, απροετοίμαστα και ανήλικα ακόμα- θα επιστρατευτούν από το μυστηριώδες Κονκλάβιο των Σκιών για να αντιμετωπίσουν μια σκοτεινή συνωμοσία που έχει εμπλέξει ακόμα και τους πιο υψηλά ιστάμενους ευγενείς του Κες. Ένας εφιάλτης προδοσίας, δολοπλοκιών και φόνων μαγειρεύεται στους κόλπους της αρχαίας Αδελφότητας του Θανάτου –μιας φατρίας ανελέητων ασσασίνων που το όνομά τους λέγεται πάντα ψιθυριστά… ΝΥΧΤΟΓΕΡΑΚΑ!

Συγγραφέας: Raymond E. Feist
ISBN: 978-960-8112-28-5
Σελίδες: 382
Τιμή: 22,00€
Εκδόσεις: «Η Άγνωστη Καντάθ»

2013
50 ΧΡΟΝΙΑ ΜΙΚΡΟΣ ΚΑΟΥ-ΜΠΟΫ

40 ΧΡΟΝΙΑ ΜΙΚΡΟΣ ΑΡΧΗΓΟΣ

ΤΑ ΔΥΟ ΘΡΥΛΙΚΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ

Νέες εκδόσεις 509 - Λούκυ Λουκ - Έθνος #29

Την προηγούμενη Κυριακή, 13 Οκτωβρίου, η εφημερίδα "Έθνος της Κυριακής" κυκλοφόρησε το φύλλο αρ. 1618, με ένθετο ένα ολόκληρο τεύχος του "Λούκυ Λουκ", στα πλαίσια της συνεργασίας με την "Μαμούθ Κόμιξ". Η γνωστή, πολύ καλή ποιότητα εκτύπωσης σε προσιτή τιμή (4,00 ευρώ η έκδοση με τις προσφορές).

Το τεύχος: ΤΟ ΚΑΡΑΒΑΝΙ ("LA CARAVANE")

Α' δημοσίευση: Περιοδικό "Spirou", τεύχη 1281-1302 (1962)

Α' έκδοση σε άλμπουμ: Dupuis, 1964

Σκίτσα: Morris

Κείμενα: Rene Goscinny

Υπόθεση: Οι νέες κατακτημένες εκτάσεις της Δύσης συχνά προκαλούσαν στους κατοίκους των Ανατολικών περιοχών των ΗΠΑ μια ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον. Οι πιονιέροι ενώνονταν και σχημάτιζαν καραβάνια από τις λεγόμενες "σκεπαστές άμαξες". Σαν συνοδηγός ο Λούκυ Λουκ στην ιστορία αυτή, έχει για αποστολή να οδηγήσει τέτοιους ανθρώπους κοντά στη θάλασσα, κάπου στην Καλιφόρνια, κοντά στη θέση του σημερινού Χόλιγουντ. Οι κίνδυνοι πολλοί αλλά και οι άνθρωποι που συναντά ενδιαφέροντες, με finesse που γνωρίζουν το savoire vivre. Άνθρωποι που θέλουν την ησυχία τους, δεν θέλουν να πλουτίσουν, oh mon dieu! Άνθρωποι εφευρετικοί και επίμονοι. Φυσικά, πάντα υπάρχουν και μερικά μουλάρια που δεν καταλαβαίνουν με καλά λόγια. "Καράμπα!".

Σχόλια: Πρόκειται για την 38η ιστορία της σειράς “Lucky Luke”. Στην Ελλάδα, η ιστορία εκδόθηκε για πρώτη φορά σε άλμπουμ τον Αύγουστο του 1969 από τις εκδόσεις "Αιγόκερω" (Θ. Ανδρεόπουλος - Π. Στρατίκης).

Επόμενο τεύχος: Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΩΝ ΝΤΑΛΤΟΝ

2013
50 ΧΡΟΝΙΑ ΜΙΚΡΟΣ ΚΑΟΥ-ΜΠΟΫ

40 ΧΡΟΝΙΑ ΜΙΚΡΟΣ ΑΡΧΗΓΟΣ

ΤΑ ΔΥΟ ΘΡΥΛΙΚΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ

Οι χάρτινοι ήρωες του Αρκά ζωντανεύουν στην θεατρική σκηνή

ΕΠΕΙΓΟΝΤΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ

Την Παρασκευή 18 Οκτωβρίου ξεκίνησαν οι παραστάσεις στο "Θέατρο Στοά", του έργου «Επείγοντα Περιστατικά», του Έλληνα κομίστα Αρκά. Τα «Επείγοντα Περιστατικά» του Αρκά, είναι η ολοκλήρωση του πρώτου του έργου, «Εχθροί εξ αίματος», που τώρα απέκτησε και δεύτερη πράξη, τον «Βιολογικό μετανάστη», στο οποίο παρακολουθούμε τη μεταμόσχευση του δεξιού νεφρού και τις περιπέτειές του στον καινούργιο του οργανισμό!

Το ανέβασμα έργου του Αρκά από τη "Στοά", έχει ιδιαίτερη σημασία για το ιστορικό θέατρο του Ζωγράφου, αφού ανανεώνει μια παλιά συνεργασία που ξεκίνησε από τότε που η "Στοά" έκανε τα πρώτα της βήματα. Τότε, ο τωρινός συγγραφέας, δεν είχε ακόμη ασχοληθεί ούτε με τη συγγραφή θεατρικών κειμένων, ούτε με τα κόμικς. Από το 1977 μέχρι το 1980, επί τέσσερις συνεχόμενες θεατρικές περιόδους, ο Αρκάς είχε την εικαστική ευθύνη για τα έργα που παρουσιάστηκαν τότε, προκαλώντας τον γενικό θαυμασμό για την ευρηματικότητα και τη φαντασία του.

Στα «Επείγοντα Περιστατικά», κάποια μέλη του ανθρώπινου οργανισμού προσπαθούν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα της επιβίωσής τους, μετά από ένα σοβαρό τροχαίο ατύχημα. Ενώ ο ασθενής βρίσκεται σε καταστολή, αυτά συναντιόνται για να ενημερώσουν το ένα το άλλο για την πορεία της κατάστασής του και φυσικά του μέλλοντός τους. Οι συγκρούσεις τους δεν διαφέρουν από τις κλασικές ανθρώπινες συγκρούσεις, αφού όλα τα όργανα θεωρούν τον εαυτό τους απαραίτητο και μοναδικό για τον οργανισμό και δεν ξεχνούν την ιδιαιτερότητα που έχει το καθένα, χωρίς την οποία αυτός δεν θα λειτουργούσε. Όμως, στην δεύτερη πράξη, ο οργανισμός έχει να αντιμετωπίσει μια απρόσμενη παρουσία, αφού το αριστερό νεφρό τώρα είναι μεταμοσχευμένο και φυσικά είναι ένας «ξένος». Κάποια όργανα δεν θέλουν καθόλου τον αλλοδαπό, ενώ κάποια άλλα, αισθάνονται ότι με την παρουσία του και τις υπηρεσίες που θα προσφέρει, εξασφαλίζουν ένα μεγαλύτερο προσδόκιμο.

Οι συντελεστές

Συγγραφέας: Αρκάς

Σκηνοθεσία: Θανάσης Παπαγεωργίου

Σκηνικά–Κοστούμια: Λέα Κούση

Μάσκες: Μαίρη Ενισλίδου–Λέα Κούση, από σκίτσα του Αρκά

Τους ρόλους ερμηνεύουν: Λήδα Πρωτοψάλτη, Θανάσης Παπαγεωργίου, Ευδοκία Σουβατζή, Εύα Καμινάρη, Λεονάρδος Μπατής.

Εισιτήρια: Παρασκευή 10€, Σαββατοκύριακο 15€. Φοιτητικά 10€ για όλες τις μέρες. Μαθητές Δραματικών Σχολών και Θεατρολογίας 5€ + το πρόγραμμα δωρεάν.

Θέατρο Στοά: Μπισκίνη 55, Ζωγράφου. Τηλ.: 210 7702830, www.theatrostoa.gr

2013
50 ΧΡΟΝΙΑ ΜΙΚΡΟΣ ΚΑΟΥ-ΜΠΟΫ

40 ΧΡΟΝΙΑ ΜΙΚΡΟΣ ΑΡΧΗΓΟΣ

ΤΑ ΔΥΟ ΘΡΥΛΙΚΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ

Επίκαιρες γελοιογραφίες 142: Τώρα... σώθηκες!

ΑΝΕΚΔΟΤΟ

Τι κάνουν οι γνωριμίες...

Ήταν κάποτε ο Μητσάρας, άνεργος και άφραγκος, έψαχνε για δουλειά με κύριο προσόν του τις πολλές γνωριμίες που είχε. Πάει στο Σημίτη και του λέει:

- Κωστάκη βόλεψέ με κάπου γιατί έχω μείνει άφραγκος και η γυναίκα μου φωνάζει.

- Εντάξει ρε Μητσάρα, πάρε μια συστατική επιστολή και πήγαινε στο διευθυντή της Ντασό στη Γαλλία (κατασκευαστές αεροπλάνων). Πάει στη Γαλλία βλέπει το διευθυντή και του λέει:

- Είμαι ο πασίγνωστος Μητσάρας και μ' έστειλε ο Κωστάκης ο Σημίτης για δουλειά.

- Βεβαίως, βεβαίως έχω ειδοποιηθεί κιόλας από τον πρωθυπουργό σας και μου είπε τα καλύτερα λόγια για σας. Για πείτε μου λοιπόν, τι γνώσεις έχετε γύρω από τα αεροπλάνα;

- Τίποτα!

- Από επιστημονικές γνώσεις;

- Τίποτα!!

- Από τεχνικές γνώσεις;

- Τίποτα!!

- Απο Η/Υ;

- Σκράπας!!!

- Καλά και τι ξέρεις;

- Να σου πω την αλήθεια δεν έχω δουλέψει ποτέ στη ζωή μου αλλά έχω πολλές γνωριμίες!!!

- Τι να τις κάνω τις γνωριμίες; λέει εκνευρισμένος ο διευθυντής αλλά σκέφτεται καλύτερα και αποφασίζει να τον προσλάβει ως θυρωρό, μην χαλάσει και τις σχέσεις του με την Ελλάδα. Μετά από 1 μήνα δουλειά στο πολυτελές θυρωρείο της Ντασό, καταφτάνει μια λιμουζίνα και βγαίνει από μέσα ο Καντάφι.

- Μουαμάρ!! Κολλητέ, τι κάνεις εδώ, λέει ο Μητσάρας.

- Μητσάρα, λεβεντιά, πόσο χαίρομαι που σε βλέπω αλλά εσύ τι κάνεις εδώ;

- Δουλεύω κανά μήνα εδώ.

- Εγώ ήρθα να διαπραγματευτώ τιμή για 100 αεροπλάνα.

- Ε, τότε θα τα πάρεις από την εταιρεία μου, τόσα χρόνια φίλοι είμαστε.

- Αυτό εννοείται σύντροφε και όντως ο Καντάφι αγοράζει 100 αεροπλάνα τρίβοντας τα χέρια του από ικανοποίηση ο διευθυντής. Μετά από 3 μήνες καταφτάνει μια λιμουζίνα στο θυρωρείο του Μητσάρα και βγαίνει από μέσα ο Κλίντον.

- Μπιλ!!!

- Μητσάρα!!! Δεν το πιστεύω, τι κάνεις εδώ;

- Δουλεύω 4 μήνες εδώ.

- Να φανταστείς ότι μόλις χθες μιλούσαμε με τη Χίλαρυ για σένα, ότι χάθηκες ρε αδερφάκι μου.

- Δουλειές, δουλειές Μπιλάρα μου και αν ήρθες για αεροπλάνα θα τα πάρεις από την εταιρεία μου. Εντάξει;

- Φυσικά, απαντά ο Κλίντον και παραγγέλνει 300 αεροπλάνα.

Βλέπει το σκηνικό ο διευθυντής και μένει άναυδος. Πάει στον Μητσάρα και του λέει:

- Καλά ρε αδερφάκι μου, όλους τους ξέρεις;

- Δεν υπάρχει άνθρωπος στο πλανήτη που να μην με ξέρει.

- Σιγά μη ξέρεις και το Πάπα.

- Με το Πάπα φάγαμε ψωμί και αλάτι μαζί και λες να μην τον ξέρω;

- Αποκλείεται.

- Άμα γουστάρεις αφεντικό να βάλουμε ένα στοιχηματάκι, ένα συμβολικό ποσό όμως, γιατί είμαι και μεροκαματιάρης, ότι αύριο που θα έρθει στη Γαλλία για περιοδεία θα είμαι δίπλα στο βήμα και θα αγκαλιαστούμε και θα φιληθούμε κιόλας και εσύ θα είσαι από κάτω να μας δεις.

- Εντάξει! απαντάει ο διευθυντής και φεύγει.

Την επόμενη μέρα ήρθε ο Πάπας, χαμός στη Γαλλία για την υποδοχή του και κάτω από το βήμα που θα μίλαγε ο Πάπας βρίσκεται όλη η ελίτ της Γαλλίας καθώς και ο διευθυντής της Ντασό και μάλιστα μπροστά-μπροστά για να επιβεβαιώσει και το στοίχημα που έχει με τον Μητσάρα. Πράγματι, βγαίνει ο Πάπας, υποβασταζόμενος από τον ΜΗΤΣΑΡΑ! Αγκαλιές, φιλιά και κακό με τον Μητσάρα και κάγκελο ο διευθυντής! Οπότε εκεί που μίλαγε ο Πάπας και έλεγε τα δικά του, βλέπει ο Μητσάρας το αφεντικό του να λιποθυμάει. Κατεβαίνει κάτω, τον αρχίζει στις μπούφλες, του ρίχνει και νερό για να συνέλθει. Με τα πολλά, εκείνος συνέρχεται και λέει στον Μητσάρα:

- Εντάξει ρε Μητσάρα, το στοίχημα το έχασα αλλά λιποθύμησα για άλλο λόγο.

- Για ποιο λόγο, ρε αφεντικό;

- Από πίσω μου καθότανε ο πρωθυπουργός της Μογγολίας και τι μου λέει ρε Μητσάρα;

- Τι σου λέει ρε αφεντικό;

- Εκείνος ο τύπος με τη καπελάρα και τη κόκκινη ποδιά ΔΙΠΛΑ απο τον ΜΗΤΣΑΡΑ, ποιος είναι;;;;

2013
50 ΧΡΟΝΙΑ ΜΙΚΡΟΣ ΚΑΟΥ-ΜΠΟΫ

40 ΧΡΟΝΙΑ ΜΙΚΡΟΣ ΑΡΧΗΓΟΣ

ΤΑ ΔΥΟ ΘΡΥΛΙΚΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ

Νέες εκδόσεις 508 - Μικρή Πριγκίπισσα #102

Με ποιον τρόπο θα καταφέρει ο ζωγράφος να ολοκληρώσει το πορτραίτο της Αυγής; Ποια λύση θα βρουν οι νάνοι για να ποτίζει πιο γρήγορα η Χιονάτη τα λουλούδια στον κήπο τους; Τι θα σκαρφιστεί η Άριελ προκειμένου να πραγματοποιηθεί η ευχή του ερωτευμένου Ρόμβου;

Ακόμη, πολλές ιστορίες με τις αγαπημένες πριγκίπισσες και δώρο έξι πριγκιπικές αφίσες για να στολίσετε το δωμάτιό σας!

Σελίδες: 100

Τιμή: 3,90 ευρώ

Το τεύχος 102 της Μικρής Πριγκίπισσας κυκλοφορεί από τον Αύγουστο σε όλη την Ελλάδα. Δεν το είχαμε παρουσιάσει τότε και το παρουσιάζουμε σήμερα με αφορμή το ότι είναι το τελευταίο τεύχος από τα περιοδικά Disney της "Νέα Ακτίνα/Τερζόπουλος", που βρίσκεται στα περίπτερα. Μετά από την απόσυρσή του, στο τέλος του μήνα, θα έχει κλείσει οριστικά το κεφάλαιο των συγκεκριμένων εκδόσεων στη χώρα μας...

2013
50 ΧΡΟΝΙΑ ΜΙΚΡΟΣ ΚΑΟΥ-ΜΠΟΫ

40 ΧΡΟΝΙΑ ΜΙΚΡΟΣ ΑΡΧΗΓΟΣ

ΤΑ ΔΥΟ ΘΡΥΛΙΚΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ

Η κρίση με το πενάκι των γελοιογράφων

Κατά πόσο το βέλασμα ενός προβάτου μπορεί να προκαλέσει νευρικότητα στις αγορές; Πόσα χρήματα χωρούν κάτω από ένα στρώμα και σε ποιον ανήκει το στρώμα; Το λιοντάρι της ανεργίας θα κατασπαράξει τελικά τους εργαζόμενους στη ρωμαϊκή αρένα; Σε τι διαφέρουν οι ραγδαίες από τις “ρημαγδαίες” εξελίξεις; Μπορεί ένας ασθενής με πυρετό να “ζεστάνει” τους νοσηλευόμενους σε ένα νοσοκομείο;

Τα παραπάνω ερωτήματα θέτουν με το πενάκι τους οι σύγχρονοι Έλληνες γελοιογράφοι και όσο κι αν μία ή περισσότερες γελοιογραφίες προσπαθούν να “χωρέσουν” στον γραπτό λόγο και να περιγράψουν μηνύματα και καταστάσεις οικονομικής κρίσης, τελικά επιβεβαιώνουν ότι μια εικόνα είναι χίλιες λέξεις. Αυτό φαίνεται ότι το γνωρίζουν καλά οι γελοιογράφοι που αποφάσισαν να ενώσουν τις δυνάμεις τους σε μια προσπάθεια να εκφραστούν, να παρουσιάσουν τα σημερινά προβλήματα του τόπου με χιουμοριστικό τρόπο, να φέρουν πιο κοντά τους ανθρώπους μέσα από το γέλιο και τη σάτιρα, περιγράφοντας παράλληλα με ειλικρίνεια όσα συμβαίνουν γύρω μας.

“Δεν ξυπνήσαμε μια ωραία πρωία και αρχίσαμε να μιλάμε για την κρίση. Οι γελοιογράφοι πάντα χρησιμοποιούμε τα σκίτσα ως τρόπο αντίδρασης. Εδώ και χρόνια μιλάμε για τα κακώς κείμενα, αυτός είναι ο ρόλος μας: να εκφράζουμε την εποχή μας και τα προβλήματά της, αλλά από μια διαφορετική οπτική γωνία”, δηλώνει στο ΑΠΕ–ΜΠΕ η Μαρία Τζαμπούρα, μέλος της Λέσχης Ελλήνων Γελοιογράφων. Αφορμή είναι η φιλοξενία έκθεσης 71 έργων εικοσιτεσσάρων καλλιτεχνών, από σήμερα μέχρι τις 18 Οκτωβρίου, στο Παλαιοντολογικό και Ιστορικό Μουσείο της Πτολεμαΐδας, από τις 21 ως τις 25 Οκτωβρίου, στον Εκθεσιακό χώρο του ΕΛΚΕΠΑ στην Κοζάνη και από τις 26 ως τις 28 Οκτωβρίου στον παιδικό Σταθμό της Καισαρειάς Κοζάνης.

Την έκθεση διοργανώνουν το Αρχείο Ιστορίας και Τέχνης Καισαρειάς Κοζάνης και το Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου Κ.Ο.Ι.Π.Π.Α.Π. του Δήμου Εορδαίας, σε συνεργασία με τη Λέσχη Γελοιογράφων.

Μιλώντας για το χιούμορ, ως τρόπο έκφρασης, μεταφοράς μηνυμάτων αλλά και αντιμετώπισης της πραγματικότητας, η κ. Τζαμπούρα λέει πως ο συγκεκριμένος τρόπος “φέρνει τους ανθρώπους πιο κοντά και αυτό κάνει την αλήθεια όχι πιο εύπεπτη αλλά πιο αποδεκτή”.

“Και επειδή το χιούμορ εμπεριέχει ειλικρίνεια”, προσθέτει, “αλλά και η σάτιρα εμπεριέχει ειλικρίνεια, μεταφέρουν τελικά ένα είδος αδιαμφισβήτητης αλήθειας, γι' αυτό και έχουν τόσο μεγάλη απήχηση”.

Στην άλλη πλευρά της σάτιρας αναφέρεται ο αντιπρόεδρος της Λέσχης Πάνος Μαραγκός. Όπως λέει, “το κλίμα της γελοιογραφίας δεν είναι πάντα αστείο ή δεν είναι μόνο αστείο. Η σάτιρα μπορεί να είναι και πικρή και να προβληματίζει, ιδίως όταν μεταφέρει την επικαιρότητα, την οικονομική κρίση, τις δυσκολίες που περνά ο κόσμος”.

Σε κάθε περίπτωση, επιλογή του Δήμου Εορδαίας ήταν να κάνει το χιούμορ της κρίσης προσιτό στο κοινό, σημειώνει η πρόεδρος του νομικού προσώπου του Δήμου, Πίστη Κρυσταλλίδου.

“Το "πενάκι" των γελοιογράφων μετατρέπεται σε ένα όπλο απέναντι στην κατήφεια και τη "διάχυτη κατάθλιψη" που περνάμε. Οι Έλληνες, ακόμη και στα δύσκολα, δεν χάνουν το χιούμορ τους, αντίθετα μέσα στην κρίση το βρίσκουν όλο και περισσότερο”, προσθέτει και τονίζει ότι βρίσκεται σε εξέλιξη μια προσπάθεια που έχει στόχο να δώσει χαμόγελο στον κόσμο ώστε να δει την κρίση με άλλο “μάτι”, να τη διακωμωδήσει, ώστε να καταφέρει να την αντιμετωπίσει.

Η έκθεση είναι πρωτότυπη, παρουσιάζει νέα έργα των Ελλήνων γελοιογράφων και ήδη σχεδιάζεται η μεταφορά της και σε άλλα σημεία της Ελλάδας, μαζί με παράλληλες εκδηλώσεις και εργαστήρια...

2013
50 ΧΡΟΝΙΑ ΜΙΚΡΟΣ ΚΑΟΥ-ΜΠΟΫ

40 ΧΡΟΝΙΑ ΜΙΚΡΟΣ ΑΡΧΗΓΟΣ

ΤΑ ΔΥΟ ΘΡΥΛΙΚΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ

Εμείς προτείνουμε... 198 - Επειγόντως τη μαμή (βιβλίο)

Απολαύστε το βιβλίο στο οποίο βασίστηκε η τηλεοπτική σειρά εποχής του BBC, που προβλήθηκε και στην ελληνική τηλεόραση

Η Τζένιφερ Γουόρθ αφηγείται με απολαυστική γλαφυρότητα πραγματικές ιστορίες από το Ιστ Εντ του Λονδίνου της δεκαετίας του 1950. Πρόκειται για ένα βιβλίο αστείο, συγκινητικό και –κάποιες φορές– τρομακτικό, το οποίο ξαναζωντανεύει με μοναδικό τρόπο έναν κόσμο που έχει χαθεί για πάντα. Τη δεκαετία του 1950, το Ιστ Εντ ήταν μια φτωχική συνοικία γύρω από τις αποβάθρες του μεγάλου λιμανιού του Λονδίνου. Μια γραφική, λαϊκή συνοικία όπου οι άνθρωποι –εργάτες στην πλειονότητά τους– ζούσαν σε άθλιες συνθήκες δίπλα στα ερείπια των βομβαρδισμών του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου. Αυτός ήταν ο κόσμος στον οποίο η Τζένιφερ Γουόρθ κλήθηκε να ασκήσει το επάγγελμα της μαίας, σε ηλικία μόλις είκοσι δύο ετών. Και, φυσικά, τα πράγματα δεν ήταν καθόλου όπως τα είχε φανταστεί. Η νεαρή Τζένιφερ βρέθηκε να κατοικεί σ’ ένα μοναστήρι· να ξεγεννάει γυναίκες που γεννούσαν μέχρι και το… εικοστό πέμπτο παιδί τους· να παρευρίσκεται σε τοκετούς που πραγματοποιούνταν σε σπίτια δύο δωματίων χωρίς τουαλέτα και νερό· να καλύπτει μοιχείες και να περιφέρεται ανάμεσα στα μπορντέλα της περιοχής τα οποία φημίζονταν για τα παράξενα στριπτίζ που πρόσφεραν στους πελάτες τους… 

Η Τζένιφερ Γουόρθ εκπαιδεύτηκε ως μαία στο Βασιλικό Νοσοκομείο του Μπέρκσαϊρ. Υπηρέτησε ως προϊσταμένη στο Νοσοκομείο Ελίζαμπεθ Γκάρετ Άντερσον, στο Λονδίνο και αργότερα στο Νοσοκομείο Μαρία Κιουρί. Το 1973 εγκατέλειψε το επάγγελμα της μαίας για να ακολουθήσει εντατικές σπουδές στη μουσική. Δίδαξε πιάνο και τραγούδι για είκοσι πέντε περίπου χρόνια. Πέθανε τον Μάιο του 2011 αφήνοντας πίσω τον σύζυγό της, δύο κόρες και τρία εγγόνια. Όλα τα βιβλία της έχουν γίνει μπεστ σέλερ.

Συγγραφέας: Jennifer Worth
Μετάφραση: Αγορίτσα Μπακοδήμου
Σελίδες: 464
Διαστάσεις: 14 x 20,5 εκ.
Χρώμα: Μονόχρωμο
Εξώφυλλο: Μαλακό
ISBN: 978-960-461-565-0
Τιμή: €14,40
Εκδόσεις: Κλειδάριθμος

2013
50 ΧΡΟΝΙΑ ΜΙΚΡΟΣ ΚΑΟΥ-ΜΠΟΫ

40 ΧΡΟΝΙΑ ΜΙΚΡΟΣ ΑΡΧΗΓΟΣ

ΤΑ ΔΥΟ ΘΡΥΛΙΚΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ

Νέες εκδόσεις 507 - Αλφαβητάρια και Αναγνωστικά - Το Βήμα #4

Την Κυριακή 29 Σεπτεμβρίου, η εφημερίδα "Το Βήμα" κυκλοφόρησε το φύλλο αρ. 16.316, με ένθετο τον τέταρτο τόμο της σειράς "Αλφαβητάρια και Αναγνωστικά".

Πρόκειται για το βιβλίο "Τα ψηλά βουνά", του Ζαχαρία Παπαντωνίου.

"Το αναγνωστικό αυτό διαφέρει από κάθε άλλο που μπήκε ως τώρα στο δημοτικό σχολείο, όσο η αυγή από τη νύχτα". Με τα λόγια αυτά υποδεχόταν ο Γρηγόριος Ξενόπουλος, στη "Διάπλαση των Παίδων" το 1919, το συγκεκριμένο βιβλίο. Αυτό το κλασικό νεοελληνικό ανάγνωσμα, που κλείνει 95 χρόνια διαρκούς παρουσίας στα ελληνικά γράμματα, εμφανίστηκε το 1918 ως αναγνωστικό της Γ' Δημοτικού, στο πλαίσιο της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης (1917-1920) του Ελευθέριου Βενιζέλου, η οποία πρωτοκαθιέρωνε τη χρήση της δημοτικής γλώσσας στο δημοτικό σχολείο...

Στην ειδική αυτή έκδοση για την εφημερίδα "Το Βήμα", έχει αναπαραχθεί φωτογραφικά η τέταρτη έκδοση (1929) του συγκεκριμένου αναγνωστικού (πρώτη έκδοση 1918). Εκδόθηκε αρχικά από τον Εκδοτικό Οίκο Δημητράκου, ενώ τα σχέδια της έκδοσης αυτής είναι του Πέτρου Ρούμπου. Τα σκίτσα και το εξώφυλλο είναι δημιουργίες του συγγραφέα.

Επιμέλεια σειράς: Ελένη Κεχαγιόγλου

Εκδόσεις: Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη, 2013

Τιμή εφημερίδας (έκδοση με προσφορές): 4,25 ευρώ

2013
50 ΧΡΟΝΙΑ ΜΙΚΡΟΣ ΚΑΟΥ-ΜΠΟΫ

40 ΧΡΟΝΙΑ ΜΙΚΡΟΣ ΑΡΧΗΓΟΣ

ΤΑ ΔΥΟ ΘΡΥΛΙΚΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ

«Αρχεία, πολίτες και πολιτικοί», στην Ελληνοαμερικανική Ένωση

Επιστολή με πρωτοχρονιάτικες ευχές προς τη βασίλισσα Φρειδερίκη, που χρονολογείται το 1947 και είναι ένα από τα εκθέματα που πρόκειται να παρουσιαστούν στην έκθεση "Αρχεία, πολίτες και πολιτικοί" που διοργανώνουν τα Γενικά Αρχεία του Κράτους και η Ελληνική Αρχειακή Εταιρεία, στην Ελληνοαμερικανική Ένωση. (Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ/Γενικά Αρχεία του Κράτους)

«Μεγαλειόταται Βασιλεύ Κωνσταντίναι, καλημέρα σας. …Θα σας παρακαλούσα θερμός να μου στέλναται μία δικής σας φωτογραφία οικογενιακός να την στολίσο στο δοματιάκι μου βλέποντας προϊ και βράδι για να ξεχνώ που βρήσκομαι στην ξενιτιά…»

Είναι τα ανορθόγραφα λόγια που έγραψε μια «απλή και αμόρφωτη χοριατοπούλα» την 1η Φεβρουαρίου 1967, στον τότε βασιλιά Κωνσταντίνο. Αποτελούν ένα ελάχιστο δείγμα της έκθεσης αρχειακού υλικού των Γενικών Αρχείων του Κράτους, που εγκαινιάζεται την Δευτέρα 21 Οκτωβρίου στην Ελληνοαμερικανική Ένωση, με τίτλο «Αρχεία, πολίτες και πολιτικοί. Έκθεση αρχειακού υλικού. Μια άλλη ανάγνωση της σχέσης πολιτών και πολιτικών».

Επιλέχθηκαν έγγραφα που δεν αφορούν τη μεγάλη Ιστορία αλλά τα αιτήματα απλών ανθρώπων προς τους πολιτικούς σε όλη την διάρκεια του 20ου αιώνα, συχνά διατυπωμένα με τον δικό τους απλοϊκό τρόπο, καμιά φορά και πολύπλοκο.

«Θέλουμε να δείξουμε την πολιτική κουλτούρα, πώς αντιλαμβάνονται, δηλαδή, απλοί άνθρωποι τη σχέση τους με την πολιτική και την εξουσία, από την οποία περιμένουν τα πάντα», σχολιάζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο καθηγητής Ιστορίας, Νίκος Καραπιδάκης, πρόεδρος της Εφορείας των Γενικών Αρχείων του Κράτους.

«Από το να εκφράζουν τον πόνο τους και το παράπονό τους μέχρι το κλασικό ρουσφέτι, αν και αποφύγαμε να επικεντρωθούμε στην έννοια της πελατειακής συναλλαγής. Άλλωστε δεν αποτελούν μόνο ελληνικό φαινόμενο», ξεκαθαρίζει ο ίδιος, σημειώνοντας: «Υπάρχουν και σε αντίστοιχα ξένα αρχεία, ίσως λιγότερα σε ποσότητα αιτήματα διορισμού δημοσίων υπάλληλων, αλλά πάντως ρουσφέτια».

Πρόκειται λοιπόν για την αποτύπωση μιας ιστορίας λαϊκών αντιλήψεων περί πολιτικής. Και το υλικό της έκθεσης προέρχεται από τα αρχεία πολιτειακών θεσμών και πολιτικών προσώπων. Από τους βασιλείς, Προέδρους της Δημοκρατίας και τους πρωθυπουργούς. Διατρέχει τον 20ο αιώνα, από το 1900 έως το 2009.

«Το πιο πλήρες είναι το αρχείο των ανακτόρων, το οποίο το παρέδωσαν όπως ήταν, πριν το πραξικόπημα του '67», εξηγεί ο Ν. Καραπιδάκης.

Από εκεί και η επιστολή που εκτίθεται εδώ, με πρωτοχρονιάτικες ευχές το 1947 προς τη βασίλισσα Φρειδερίκη, «την δεύτερή τους μάννα» όπως την αποκαλούν τα κορίτσια της Παιδοπόλεως Μερίμνης. Οι ευχές είναι γραμμένες σε υπόδειγμα της Προνοίας Βορείων Επαρχιών της Ελλάδος, φιλοτεχνημένο με φωτογραφικό υλικό από τη ζωή στις παιδοπόλεις.

Στο αρχείο των ανακτόρων «υπάρχουν επιστολές ακραίας εμπιστοσύνης στο καθεστώς, με ενότητες αντικομμουνισμού» αναφέρει ο Ν. Καραπιδάκης. Όπως και παρανοϊκά αιτήματα, πχ. μετανάστες ζητούν να αλλάξει η τιμή του καναδικού δολαρίου για να επωφεληθούν από τη διαφορά έως ότου επιστρέψουν στην Ελλάδα.

Αυτά τα καταχωρούσαν στο «αρχείο των τρελλών», που ταξινομούσε μια μεγάλη υπηρεσία των ανακτόρων και το έβαζαν στην άκρη, γιατί δε σήκωνε απάντηση. «Γενικά, όμως, απαντούν σε όλες τις επιστολές. Βλέπουμε διαχρονικά ότι υπάρχει ένας σχολαστικός μηχανισμός και των προέδρων και των πρωθυπουργών», λέει ο κ. Καραπιδάκης.

Η έκφραση και το περιεχόμενο των αιτημάτων αλλάζει, μας απαντά ο ίδιος, «στη μεταπολεμική περίοδο, όπου οι εξουσίες που προέκυψαν είναι πιο ολιγαρχικές, πιο απόλυτες γι' αυτό και οι προσμονές των ανθρώπων από αυτές είναι πιο απόλυτες. Επίσης, τομή γίνεται στη μεταπολίτευση, όπου με επιστολές και αιτήματα οι άνθρωποι προτείνουν προς την εξουσία τρόπους διακυβέρνησης».

Η έκθεση «Αρχεία, πολίτες και πολιτικοί» θα διαρκέσει έως τις 9 Νοεμβρίου. Διοργανώνεται σε συνεργασία με τα Γενικά Αρχεία του Κράτους, την Ελληνική Αρχειακή Εταιρεία και με τη συμβολή της Βιβλιοθήκης της Βουλής των Ελλήνων. Το στήσιμο της έκθεσης, επιμελείται ο σκηνογράφος Γιάννης Μετζικώφ.

Πληροφορίες

Ώρες λειτουργίας: Δευτέρα-Παρασκευή 12:00-21:00, Σάββατο 10:30-14:30, Κυριακή κλειστά.

Είσοδος ελεύθερη.

2013
50 ΧΡΟΝΙΑ ΜΙΚΡΟΣ ΚΑΟΥ-ΜΠΟΫ

40 ΧΡΟΝΙΑ ΜΙΚΡΟΣ ΑΡΧΗΓΟΣ

ΤΑ ΔΥΟ ΘΡΥΛΙΚΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ