Τα γουέστερν που αγαπήσαμε 31 - Στα ίχνη του μεγάλου καραβανιού / The hallelujah trail (1965)

Είδος: Κωμωδία γουέστερν

Παραγωγή: United Artists

Σκηνοθεσία: John Sturges

Σενάριο: John Gay

Μουσική: Elmer Bernstein

Διάρκεια: 165’

Ηθοποιοί: Burt Lancaster, Lee Remick, Jim Hutton, Donald Pleasence, Pamela Tiffin, Brian Keith, Martin Landau

Υπόθεση: Έχοντας εξαντλήσει όλα τα αποθέματα σε ουίσκι, οι κάτοικοι του Ντένβερ παραγγέλνουν ένα καινούριο φορτίο με 1600 βαρέλια γεμάτα από το πολυπόθητο αλκοολούχο ποτό. Υπό την επίβλεψη του Φρανκ Γουάλινγχαμ (Brian Keith), τα βαρέλια φορτώνονται σ’ ένα τραίνο για να μεταφερθούν. Επάνω στο ίδιο τραίνο επιβαίνει επίσης μια δυναμική γυναίκα με τις συντρόφους της, η Κόρα Τέμπλετον (Lee Remick), που ηγείται μιας σταυροφορίας εναντίον του αλκοολισμού, με σκοπό να σταματήσει το τραίνο.

Κάποια στιγμή, το φορτίο με τα βαρέλια κατεβαίνει από το τραίνο και φορτώνεται σε δεκάδες άμαξες, τις οποίες συνοδεύει μια ίλη ιππικού, με διοικητή τον συνταγματάρχη Γκίρχαρτ (Burt Lancaster). Οι Ινδιάνοι της περιοχής λαχταρούν το φορτίο και δεν θα διστάσουν να τους επιτεθούν. Το τεράστιο καραβάνι θα πέσει σε μια φοβερή αμμοθύελλα, κατά την διάρκεια της οποίας θα συμβούν πολλά! Το καραβάνι, το ιππικό, οι μαχητικές γυναίκες, οι ερυθρόδερμοι, καθώς και μια ομάδα ανθρακωρύχων, θα βρεθούν αντιμέτωποι όλοι εναντίον όλων και το τι επικρατεί στην οθόνη… ο Θεός να βάλει το χέρι του!

Διασκεδαστικό γουέστερν που σκηνοθέτησε σε μεγάλα κέφια ο σπεσιαλίστας του είδους John Sturges (“Αίμα στον Πράσινο Βάλτο”, “Τελευταίο τραίνο από το Γκαν Χιλλ”, “Και οι επτά ήταν υπέροχοι”). Ο Sturges πήρε φόρα και η συνολική διάρκεια της ταινίας έφτασε τα 167 λεπτά! Στην χώρα μας προβλήθηκε με κάποιες περικοπές, στα 140 λεπτά.

Sturges και Lancaster το συζητούσαν γι’ αυτή τη ταινία από το “Gunfight at the O.K. Corral” -1956, και τελικά το έκαναν σχεδόν δέκα χρόνια αργότερα. Το στόρυ της ταινίας βασίζεται στη νουβέλα του Bill Gulick και ήταν μια από τις αληθινές ιστορίες που συνέβησαν στην Άγρια Δύση…

Κείμενο: Σπύρος Πιτικάρης
Επιμέλεια παρουσίασης: adamsjim

------------------------------------

ΕΤΟΙΜΑΖΟΝΤΑΙ ΝΕΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
ΜΕ ΤΗΝ ΘΡΥΛΙΚΗ ΤΕΤΡΑΔΑ!

Εσύ θα βοηθήσεις;

ΠΑΤΗΣΕ ΕΔΩ ΚΑΙ ΜΑΘΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ!

Τα γουέστερν που αγαπήσαμε 30 - Τα ηρωικά κορόιδα / Way out west (1937)

Ασπρόμαυρο φιλμ

Είδος: Κωμωδία γουέστερν

Παραγωγή: Hal Roach Studios

Σκηνοθεσία: James W. Horne

Σενάριο: Jack Jevne, Charles Rogers, James Parrott, Felix Adler

Μουσική: Marvin Hatley

Διάρκεια: 66’

Ηθοποιοί: Stan Laurel, Oliver Hardy, James Finlayson, Sharon Lynn, Rosina Lawrence, Stanley Fields

Υπόθεση: Ο Σταν και ο Όλι ταξιδεύουν στο Φαρ-Ουέστ με προορισμό την πόλη Brushwood Gulch, με σκοπό να βρουν την Μαίρη Ρόμπερτς (Rosina Lawrence) και να της παραδώσουν μια επιστολή που περιέχει τον τίτλο ιδιοκτησίας ενός χρυσορυχείου. Όταν φτάνουν, ο ιδιοκτήτης του σαλούν και ξενοδοχείου, Μίκυ (James Finlayson), τους παρουσιάζει την Λόλα (Sharon Lynn) σαν Μαίρη, τους ξεγελάει και τους παίρνει την επιστολή. Φεύγοντας, οι δύο φίλοι συναντούν τη Μαίρη και αποφασίζουν να την βοηθήσουν να πάρει πίσω την επιστολή που της ανήκει.

Stan Laurel (16/06/1890 – 23/02/1965), Oliver Hardy (18/01/1892 – 07/08/1957)

Το καλύτερο κωμικό ντουέτο στην ιστορία του κινηματογράφου, συνεργάστηκε για πρώτη φορά κατά τύχη στην ταινία “Lucky Dog” (1917), όμως το ταλέντο που είχαν πήγαινε χαμένο, μέχρι που ο παραγωγός Hal Roach τους έβαλε να παίξουν ξανά μαζί το 1926 σε μια σειρά βουβών ταινιών μικρού μήκους. Γύρισαν αμέτρητες κλασικές ταινίες και συμπλήρωναν ο ένας τον άλλον στην εντέλεια (“Puck up your troubles” – 1931, “The music box” – 1932, “Sons of the Desert” – 1933, “Fra Diavolo” – 1933, “Our relations” – 1936 κ.α.).

Το “Way out west” είναι όχι μόνο μια από τις τελειότερες ταινίες τους αλλά και μια από τις καλύτερες κωμωδίες όλων των εποχών. Οι σκηνές με το μουλάρι εντός του ξενοδοχείου, που καταστρέφει τα πάντα στο πέρασμά του, είναι ξεκαρδιστικές. Πόρτες, έπιπλα, εσωτερικά στηρίγματα διαλύονται, ενώ ταυτόχρονα ο Σταν και ο Όλι ισοπεδώνουν άθελά τους τα υπόλοιπα!

Η ταινία είναι προσεγμένη, ο θεατής προσαρμόζεται σε έναν όμορφο ρυθμό και αφήνεται εντέλει σε ένα αίσθημα χαλάρωσης. Προτάθηκε για Oscar καλύτερης μουσικής αλλά τελικά δεν το πήρε.

Στην Ελλάδα προβλήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου 1948.

Δείτε ολόκληρη την ταινία εδώ:

Stan Laurel - Oliver Hardy

Απίθανοι και μοναδικοί!

Κι αυτός είναι και ο λόγος που τους αγαπήσαμε τόσο πολύ…

Κείμενο: Σπύρος Πιτικάρης
Επιμέλεια παρουσίασης: adamsjim

------------------------------------

ΕΤΟΙΜΑΖΟΝΤΑΙ ΝΕΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
ΜΕ ΤΗΝ ΘΡΥΛΙΚΗ ΤΕΤΡΑΔΑ!

Εσύ θα βοηθήσεις;

ΠΑΤΗΣΕ ΕΔΩ ΚΑΙ ΜΑΘΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ!

Τα γουέστερν που αγαπήσαμε 29 - Το χρυσάφι του Μακένα / Mackenna’s gold (1969)

Είδος: Γουέστερν

Παραγωγή: Columbia Pictures

Σκηνοθεσία: J. Lee Thompson

Σενάριο: Carl Foreman

Μουσική: Quincy Jones

Διάρκεια: 136’

Ηθοποιοί: Gregory Peck, Omar Sharif, Telly Savalas, Burgess Meredith, Edward G. Robinson, Eli Wallach, Lee J. Cobb, Anthony Quayle, Raymond Massey, Julie Newmar, Keenan Wynn, Ted Cassidy

Υπόθεση: Εικοσιένα άτομα, δεκαεπτά άνδρες και τέσσερις γυναίκες, αναζητούν την μυθική “Κοιλάδα του Χρυσού” στην επικίνδυνη περιοχή των Ινδιάνων Απάτσι, που έχουν πάρει το “μονοπάτι του πολέμου”. Στην ομάδα των αταίριαστων ανθρώπων ανήκει και ο μάρσαλ Μακένα (Gregory Peck), ο μόνος που γνωρίζει καλά την περιοχή αλλά και την ακριβή τοποθεσία της κοιλάδας στην οποία βρίσκεται ο χρυσός. Στην ομάδα περιλαμβάνονται ακόμα ο αρχηγός των εκτός νόμου, Κολοράντο (Omar Sharif), ο αποστάτης λοχίας του ιππικού, Τίμπς (Telly Savalas), η όμορφη Ινδιάνα Χέσκε (Julie Newmar), δύο ψυχροί φονιάδες, ο Σάντσες (Keenan Wynn) και ο Χατσίτα (Ted Cassidy), ένας εκδότης (Lee J. Cobb), ένας ιερέας (Raymond Massey) και αρκετοί άλλοι…

Οχτώ χρόνια πριν, σκηνοθέτης, σεναριογράφος και δύο από τους παραπάνω ηθοποιούς (Gregory Peck και Anthony Quayle) είχαν συνεργαστεί ξανά στο αριστούργημα «Τα κανόνια του Ναβαρόνε» («The guns of Navarone» - 1961). Η νέα συνεργασία τους μας προσφέρει ένα δυνατό γουέστερν με αρκετή δράση και εξαίρετες ερμηνείες. Ο Gregory Peck είναι ίσως ο πιο ειλικρινής ηθοποιός που έβγαλε το Χόλυγουντ και έχει ερμηνεύσει έναν μακρύ κατάλογο αξιοπρεπών, επιβλητικών ηρώων, όμως συνήθως αποτυγχάνει όταν υποδύεται χαρακτήρες κακών, όπως στο «Μονομαχία στον ήλιο» («Duel in the sun» - 1946). Ο ηθοποιός αυτός εκπέμπει ακεραιότητα σ’ έναν κόσμο όπου η αρετή αυτή σπανίζει και θα παραμείνει αξέχαστος ως μια δύναμη αξιοπρέπειας στον κόσμο του κινηματογράφου.

Το «Mackenna’s gold» είναι βασισμένο σε μια νουβέλα του Will Henry και προβλήθηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα στις 10 Νοεμβρίου 1969.

Κείμενο: Σπύρος Πιτικάρης
Επιμέλεια παρουσίασης: adamsjim

------------------------------------

ΕΤΟΙΜΑΖΟΝΤΑΙ ΝΕΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
ΜΕ ΤΗΝ ΘΡΥΛΙΚΗ ΤΕΤΡΑΔΑ!

Εσύ θα βοηθήσεις;

ΠΑΤΗΣΕ ΕΔΩ ΚΑΙ ΜΑΘΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ!

Τα γουέστερν που αγαπήσαμε 28 - Ρίο Μπράβο / Rio Bravo (1958)

Είδος: Γουέστερν

Παραγωγή: Warner

Σκηνοθεσία: Howard Hawks

Σενάριο: Jules Furthman, Leigh Brackett

Μουσική: Dimitri Tiomkin

Διάρκεια: 141’

Ηθοποιοί: John Wayne, Dean Martin, Ricky Nelson, Angie Dickinson, Walter Brennan, Ward Bond, John Russell, Estelita Rodriguez, Claude Akins

Υπόθεση: Στην συνοριακή πόλη του Τέξας, Ρίο Μπράβο, ο σερίφης Τζων Τ. Τσανς (John Wayne) αντιμετωπίζει μια δύσκολη υπόθεση. Έχει συλλάβει τον Τζο Μπερντέτ (Claude Akins) για φόνο, όμως βρίσκεται σε αδιέξοδο. Ο αδελφός του Τζο, ο Νέιθαν (John Russell), είναι ο πιο ισχυρός ράντσερ στη πόλη και έχει τη δυνατότητα να ελέγχει ακόμα και τα σύνορα. Ο Νέιθαν “σφραγίζει” την πόλη, έτσι ώστε ο Τσανς να μην μπορεί να μετακινήσει τον κρατούμενό του αλλά και να μην μπορεί να φέρει βοήθεια. Επίσης, ο Νέιθαν έχει προσλάβει επαγγελματίες πιστολέρο για να παρακολουθούν κάθε κίνηση στη πόλη και στο γραφείο του σερίφη.

Αποκλεισμένη στο Ρίο Μπράβο είναι και η Φέδερς (Angie Dickinson), μια επιβάτιδα της άμαξας που παίζει συνέχεια στο καζίνο της πόλης, όπως κι ένα καραβάνι με δυναμίτιδα, που το οδηγεί ένας φίλος του Τσανς, ο Πατ Γουίλερ (Ward Bond).

Στο θαυμάσιο αυτό γουέστερν του Howard Hawks, βλέπουμε το αγαπημένο αφηγηματικό θέμα του σκηνοθέτη, την αξία της αντρικής φιλίας κάτω από αντίξοες συνθήκες.

Ο David Thomson είχε γράψει κάποτε για το “Ρίο Μπράβο”: «Οι άντρες είναι πιο εκφραστικοί όταν στρίβουν τσιγάρο, παρά όταν σώζουν τον κόσμο!».

Η ταινία προβλήθηκε στην Ελλάδα στις 4 Μαΐου του 1959.

Διαφημιστική καταχώρηση της ταινίας σε εφημερίδα

(Αρχείο Σπύρου Πιτικάρη)

Κείμενο: Σπύρος Πιτικάρης
Επιμέλεια παρουσίασης: adamsjim

------------------------------------

ΕΤΟΙΜΑΖΟΝΤΑΙ ΝΕΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
ΜΕ ΤΗΝ ΘΡΥΛΙΚΗ ΤΕΤΡΑΔΑ!

Εσύ θα βοηθήσεις;

ΠΑΤΗΣΕ ΕΔΩ ΚΑΙ ΜΑΘΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ!