Πέμπτη, 26 Μαρτίου 2015

Λίγες λέξεις για τον καινούριο Μικρό Σερίφη


Έχει περάσει ήδη περισσότερο από ένας μήνας από την ιστορική κυκλοφορία ενός νέου τεύχους του θρυλικού περιοδικού "Μικρός Σερίφης" στα περίπτερα και η ώρα είναι κατάλληλη για τη διατύπωση κάποιων σκέψεων-απόψεων. Το τεύχος αυτό αποτέλεσε όραμα και σκοπό μίας μικρής ομάδας ανθρώπων με αστείρευτη αγάπη και εξίσου ανεξάντλητο δημιουργικό μεράκι για τον Τζιμ Άνταμς, τη παρέα του και τα υπέροχα περιοδικά αυτής της περασμένης -μα διόλου ξεχασμένης εποχής. Ένα μεγάλο μπράβο σε όλους αυτούς, λοιπόν, που έδωσαν ζωή σε αυτό το εγχείρημα, εν μέσω της διαρκούς οικονομικής κρίσης στη χώρα μας.
Το αποτέλεσμα, όμως, είναι εκείνο που τελικά καλείται να κρίνει ο καθείς εξ ημών. Στη περίπτωση αυτή, λοιπόν, το αποτέλεσμα (μετά από 2 πλήρεις αναγνώσεις του τεύχους) κρίνεται άκρως ικανοποιητικό -σε συνδυασμό με τις υπάρχουσες δυνατότητες! Ο Μικρός Σερίφης επέστρεψε με ένα πολύ όμορφο σχήμα, ένα εξώφυλλο που αιχμαλωτίζει το μάτι (εύγε κύριε Φραγκιαδάκη!), με χορταστική ύλη με τους αγαπημένους μας ήρωες, μα κυρίως με μία πολύ δυνατή ιστορία, από τις καλύτερες που έχει γράψει ο αειθαλής κος Στρατίκης. Προσωπικά θα ήθελα καλύτερο χαρτί, οι εποχές όμως δε βοηθούν σε όλα -ας μη γίνομαι υπερβολικός!
Κακά τα ψέματα, το βασικό-δυνατό χαρτί ενός νέου τεύχους της θρυλικής τετράδας αποτελεί αναμφίβολα η κεντρική ιστορία του. Και το "60 λεπτά αγωνίας" αποτελεί μία από τις πλέον ώριμες και συνάμα συναρπαστικές ιστορίες που έχουν γραφτεί για το Μικρό Σερίφη. Δυνατή πλοκή αστυνομικής υφής, σασπένς, σφιχτοδεμένο σενάριο -δίχως να χάνεται τίποτε από τα χαρακτηριστικά των κλασικών ιστοριών- και ένα εντυπωσιακό φινάλε, καθηλώνουν τον αναγνώστη. Ειλικρινά, δε περίμενα μία τόσο καλή και “γεμάτη” ιστορία. Μια ιστορία που δεν έχει κενά, έχει ζωντανή γραφή και μπορεί άνετα να συναρπάσει κάθε σημερινό-νεότερο αναγνώστη. Ο Πότης Στρατίκης στα καλύτερα του! Έχοντας διαβάσει εκατοντάδες ιστορίες της λατρεμένης τετράδας, αυτή ήταν από εκείνες που μου αποτυπώθηκαν εντονότερα.
Πολύ υψηλό και το επίπεδο των κειμένων της υπόλοιπης ύλης (ένα μεγάλο μπράβο στον ακούραστο και συνεχώς δημιουργικό Παναγιώτη Πλαφουτζή), με σημαντικά στοιχεία- πληροφορίες γύρω από τα εν λόγω περιοδικά. Εδώ θα ήθελα χρώμα στα εξώφυλλα που συνοδεύουν τα άρθρα, μα… είπαμε! Αξίζει να διαβαστούν από κάθε συλλέκτη, ερευνητή, παλιό και νέο αναγνώστη. Ελπίζω ο κόσμος να αγκαλιάσει αυτή τη πραγματικά σημαντική προσπάθεια του Λεοκράτη Ανεμοδουρά και σύντομα να δούμε και άλλο τεύχος με την ηρωική φιγούρα του Ελληνόπουλου να κοσμεί τις προθήκες περιπτέρων και πρακτορείων Τύπου ανά την Ελλάδα. Οφείλουμε να το (υπο)στηρίξουμε όλοι, ως φόρο τιμής στα καλύτερα χρόνια της ζωής μας. Σε αυτά που πέρασαν… και στα καλύτερα που θα έρθουν. Ευχαριστώ προσωπικά όλους τους συντελεστές για την γλυκιά αναμονή, την ανάγνωση και τη δημιουργία αυτού του μοναδικού τεύχους…!

Χρήστος Νάστος

Κυκλοφόρησε νέο συλλεκτικό τεύχος
ΜΙΚΡΟΣ ΣΕΡΙΦΗΣ #1470
Αναζητήστε το στα περίπτερα!

3 σχόλια:

  1. Η επανέκδοση ενός τέτοιου περιοδικού αποτελεί από μόνη της ένα γεγονός. Μπράβο και πάλι σε όλους τους συντελεστές!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Είμαι σύμφωνος και το ίδιο ενθουσιασμένος!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Κάθε αρχή και δύσκολη. Η συνέχεια, θα είναι καλύτερη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...